برگردان فارسی

به فوریت نیازمند پروراندن یک پوپولیسم دست‌چپی هستیم

مصاحبه با شانتل موف • برگردان: حمید قیصری • تابستان گذشته با شانتل موف درباره‌ی کتاب‌های به تازگی ترجمه‌شده‌اش مصاحبه کردیم. او [در این مصاحبه] به عنوان [متفکر] الهام‌بخش پودموس و آنسومیز[۱] برداشت خود از پوپولیسم چپ را تشریح می‌کند. شما نقدی [تیز و] گزنده ارائه می‌کنید از اجماع سیاسی «مرکز» و ائتلاف‌های بزرگی که سوسیال‌دموکراسی را با جریان راست درمی‌آمیزند. می‌توانید به ما بگویید چه چیز در هسته‌ی این انتقاد شما جای می‌گیرد؟ موف: این اجماع مرکزگرا به خلق زمینه‌ای مساعد برای ظهور پوپولیسم دست‌راستی انجامیده است. این امر به شکل فزاینده‌ای در فرانسه آشکار و در اتریش نیز بسیار مشهود است. اتریش نخستین کشوری بود که مرا به فکر در این‌باره واداشت. در واقع اتریش نسبت به دیگر کشورها تجربه‌ی به‌مراتب بیشتری از سوسیال‌دموکراسی مبتنی ‌بر‌ بازار و [شکل‌گیری آن] ائتلاف‌های بزرگ دارد. من خواستم نشان دهم که چقدر این ادعا که اجماع مرکز‌گرا نشانه‌‌ای است از یک دموکراسی بالغ‌تر، به خطا آلوده است. من پیش از آن به طرح و پیشبرد این ادعا پرداخته بودم که اجماع مرکز‌گرا خطری برای دموکراسی است و شرایطی را خلق خواهد کرد که به گسترش یک پوپولیسم دست‌راستی خواهد انجامید. با گذشت ده سال [از آن هشدارها]، اکنون…

بیشتر بخوانید »

گام‌ برداشتن در میدان مین

زیگموند باومن • برگردان: حمید قیصری • الجزیره : اروپای غربی در تابستان ۲۰۱۶ سرشار از تغییرات و نارضایی‌های بزرگ بود. در حالی که بریتانیا آماده می‌شود از اتحادیه‌ی اروپا خارج شود و فرایندی را تجربه کند که حتی برای وحدت خود این کشور هم خطرناک خواهد بود، اتحادیه‌ی اروپا نیز در حال مواجه‌شدن با تحولاتی زیربنایی و انقلابی است. در تمام اروپا مردم آماده‌ی به‌نمایش‌گذاردن نارضایی‌های خود هستند. همزمان با دست‌و‌‌پنجه‌نرم‌کردن ملل اروپایی با مسائلی مانند ورود مهاجران و ابهام‌های گوناگون اقتصادی، چشم‌انداز سیاسی نیز در حال تغییر اساسی است. اکنون همه در این احساس شریک اند که ساختارهای اجتماعی قدیمی یا در حال تغییر هستند یا به صورت جدی به چالش کشیده شده اند. همین روند در امریکا هم قابل تشخیص است؛ جایی که مبارزات انتخاباتی روندی کاملاً عجیب و غیر عادی یافتند و ادبیات سیاسی مورد استفاده از سوی نامزدها نیز به نسبت دوره‌های پیشین شدید و غلیظ‌تر شده بود. در آمریکا هم این احساس کاملاً گسترش یافته که کشور در مواردی مانند «نژاد» و «بهره‌مندی اقتصادی» دچار شکاف جدی است. چه چیز ما را به شرایط امروز کشانیده است و چه سناریوهایی را می‌توان برای مسیرهای پیش رو ترسیم کرد؟ زیگموند باومن از…

بیشتر بخوانید »

پویش‌های عقب‌نشینی: گفت‌وگویی با رابرت برنر

گفت‌و‌گوی باسکار سونکارا[۱] با رابرت برنر[۲] درباره‌ی نیروهایی که دولت رفاه آمریکایی را ساخت و درعین‌حال ویران کرد.[۳]  برگردان: شقایق یوسفی‌مقدم • باسکار سونکارا: مردم به هنگام فکر کردن به نیودیل[۴]، دو روایت مهم از آن دوره در ذهن دارند. بر اساس یکی از این روایت‌ها فرانکلین روزولت، قهرمانی است که گروهی از کارگران را علیه آن کلان‌‌سرمایه‌دارانی[۵] می‌شوراند که ما را به رکود اقتصادی کشانده بودند. در سوی دیگر طیف، کسانی هستند که ماجرا را طوری روایت می‌کنند که گویی روزولت صرفاً در جهت منافع آن نخبگانی عمل می‌کرد که به اندازه‌ی کافی هوشمند بودند تا خواستار نجات سرمایه‌داری از [آفات] خودش شوند. شما کدام یک از این‌ها را به حقیقت نزدیک‌تر می‌یابید؟ رابرت برنر: فکر می‌کنم کلید ظهور اصلاحات نیودیل، دگردیسی در ویژگی‌ و سطح مبارزاتی طبقه‌ی کارگر بود. در سال اول یا دوم انتخاب روزولت، شاهد ظهور ناگهانی جنبش توده‌ای و مبارزه‌جویانه‌ی طبقه‌ی کارگر بودیم. این موضوع به تعبیری مبنای مادی لازم برای دگرگونی آگاهی‌ طبقه‌ی کارگر و سیاست‌هایی را فراهم می‌کرد که اصلاحات روزولتی را امکان‌پذیر کردند. با خیزش و رادیکالیزه‌شدن نیروی کار که در پی جنگ جهانی اول رخ داد، مبارزه‌جویی کارگران افت کرد؛ در دهه‌ی ۱۹۲۰ شاهد ظهور طبقه‌ی سرمایه‌دار آمریکایی…

بیشتر بخوانید »

سرمایه‌داری به روایت کلاوس اوف

مدخل «سرمایه‌داری» در فرهنگ بین‌المللی علوم سیاسی[۱] • برگردان: نوح منوری • «سرمایه‌داری» از اوایل قرن بیستم به مثابه مفهومی به کار رفته که ساختار و پویایی یک صورت‌بندی خاص تاریخی از اقتصاد و جامعه را به تصویر می‌کشد. جلوه‌های آغازین آن صورت‌بندی خاص تاریخی از اواخر قرون وسطی، در نواحی جنوبی و سپس شمال غربی اروپا نمایان شد و از آن پس تقریباً به تمام مناطق جهان گسترش یافت. مفاهیم متضاد با «سرمایه‌داری» را می‌توان شامل اقتصاد معیشتی[۲]، فئودالیسم، سوسیالیسم، و اقتصاد برده‌داری دانست. جوامع در حال توسعه‌ی «جهان سوم» ممکن است الگوهای سرمایه‌دارانه‌‌ای محدود و جزیره‌ای در اقتصاد خود داشته باشند، بی‌آن‌که در نتیجه‌ی وجود آن الگوها تبدیل به «جوامع سرمایه‌داری» شوند. مورخان و عالمان [علوم] اجتماعی تطبیقی تعداد زیادی از مراحل، انواع، شروط، و گونه‌ها را ذیل مفهوم عام «سرمایه‌داری» شناسایی می‌کنند؛ از جمله سرمایه‌داری ارضی (کشاورزی)[۳]، تجاری، صنعتی، مالی؛ سرمایه‌داری دولتی، سرمایه‌داری هماهنگ؛ سرمایه‌داری نوردیک[۴]، آنگلوساکسون، آسیای شرقی، یا راینی[۵].

بیشتر بخوانید »

مباحثه‌ای میان ژاک رانسیر و ارنستو لاکلائو

برگردان: حمید قیصری • آیا عنصر «نمایندگی» جزئی «ضروری» از اراده‌ی دموکراتیک است یا «ناقض»[۱] آن است؟ این گفتگویی است در باب نسبت دموکراسی و «نمایندگی» که در پرتو توفیقات مهم جنبش‌های اعتراضی در انتخابات شهری و محلی اسپانیا، میان ژاک رانسیر، متفکر الهام‌بخش بسیاری از تحلیل‌های انجام‌گرفته از جنبش ریاضت‌ستیزانه‌ی پانزدهم می[۲]، و ارنستو لاکلائو، از مراجع مهم نظری پودموس، انجام گرفته است. مقدمه‌ی آمادور فرناندز[۳] در شانزدهم اکتبر سال ۲۰۱۲ بود که فیلسوف فرانسوی ژاک رانسیر در دانشگاه سن‌مارتین در بوینس‌آیرس و به عنوان بخشی از کنفرانسی یک هفته‌ای در بوینس‌آیرس و روزاریو به میزبانی دانشگاه ملی سن‌مارتین و انتشارات تنتا لیمون[۴]، به ایراد سخنرانی خویش با عنوان «شرایط امروز دموکراسی[۵]» پرداخت. رانسیر در آن سخنرانی به بسط و تشریح تأملات اکنون‌شناخته‌شده‌اش در باب این مسأله پرداخت که: «دموکراسی نظامی «حکومتی»[۶] نیست، بلکه همواره نمایشی تضاد‌آمیز[۷] و تنش‌آفرین[۸] از اصل «برابری» است». او به عنوان نمونه به توصیف این می‌پردازد که چگونه طبقات کارگر قرن نوزدهم تصمیم گرفتند نه صرفاً از جایگاه حاملان «قدرت کار»[۹]، بلکه به مثابه مردمانی «برابر» با دیگران از جهات «هوشمندی»[۱۰] و «توانمندی»[۱۱] و با اتکا بر ظرفیت‌های خواندن، اندیشیدن، نوشتن و خودساماندهی[۱۲] کارشان، دست به عمل بزنند. از چنین منظری…

بیشتر بخوانید »

«به شخص خودتان بستگی دارد»: چرا فمینیسم نولیبرال اصلا فمینیسم نیست؟

لیا سیتکین[۱] • برگردان: شمیم شرافت • فمینیسم جریان اصلی آمریکا به سادگی با هر ذائقه‌ای سازگار می‌شود و همیشه نسبتی فرودستانه با مطالبات اقتصاد نولیبرالی دارد. در نتیجه فمینیسمی به غایت تضعیف شده است.  کتاب اخیر ایوانکا ترامپ با عنوان «زنانی که کار می‌کنند»[۲]، به سرعت با انتقاد رسانه‌ها روبرو شد. در نقد نیویورک تایمز آمده: «ایوانکا ترامپ کتابی نوشته است به شدت بی‌ربط و بی‌خبر از آن‌چه در جهان پیرامون می‌گذرد و اساساً مخاطب خاصی را هم هدف نمی‌گیرد.» البته، کتاب هم خود هدفی سهل‌الوصول برای چنین انتقاداتی بود.

بیشتر بخوانید »

مروری بر کتاب «مدرنیزاسیون و حاکمیت پسا-استعماری در ایران؛ رساله‌ای در باب دولت» اثر ابراهیم توفیق

سیروس شایق[۱] • برگردان: حمید قیصری • ابراهیم توفیق در این کتاب می‌کوشد با تمرکز بر برهه‌ی زمانی پس از مصدق که خود آن را آغاز مرحله‌ی هم‌چنان متداوم پسا-استعماری[۲] در ایران می‌خواند، رویکردی تازه به توسعه‌ی دولت و اقتصاد سیاسی ایران تحت حاکمیت سلسله‌ی پهلوی عرضه کند. این کتاب که برآمده از رساله‌ی دکتری توفیق[۳] (دفاع‌شده به سال ۱۹۹۸ در دانشگاه فرانکفورت) است، به دو بخش اصلی تقسیم می‌شود؛ بخش نخست، با طرح مفاهیمی چون «دولت بورژوایی – سرمایه‌داری»[۴]، «جامعه‌ی پسا-استعماری: مدرن یا سنتی»[۵] و «دولت پسا-استعماری»[۶]، به تشریح و تمهید استدلالات نظری اثر می‌پردازد.

بیشتر بخوانید »

نوبت به یمن رسید…

بررسی کتاب «یمن در بحران: خودکامگی، نولیبرالیسم و فروپاشی یک دولت»[۱]، هلن لاکنر[۲]، انتشارات ساقی، لندن، ۲۰۱۷ • طارق علی • برگردان: سعید انوری‌نژاد • نیو لفت ریویو، شماره‌ی ۱۱۱، می و جون ۲۰۱۸   برخی خصوصیات عام استعمار دوباره‌ی جهان عرب، به آن شیوه‌ی امپریالیستی که با جنگ اول خلیج [فارس] در سال ۱۹۹۱ همچون یک تمرین و دست‌گرمی ظالمانه آغاز شد، اکنون آشکارا قابل مشاهده است. تصور تعداد زیادی [از ناظران] این بود که پس از سقوط اتحاد جماهیر شوروی، از چنگال آمریکا خلاص می‌شوند. آن‌ها چنین می‌اندیشیدند، زیرا آرزو می‌کردند در واقعیت نیز همین اتفاق بیافتد. با این‌حال در عمل، آمریکا حمله‌ی بی‌رحمانه و بی‌امانی را نسبت به آن دسته از حاکمیت‌های ملی که هنوز در خاورمیانه پابرجا بودند آغاز کرد. کشورهایی که حاضر به تسلیم بی‌قید و شرط به هژمونی آمریکا، که آن را مستقیما و یا از طریق وابستگان محلی خویش تحمیل می‌کرد، نبوده‌اند، در حال تحمل فشارهای ویران‌گری هستند. تغییر رژیم‌ها با تخریب‌های وسیع و کشتار گسترده و پاره‌پاره ساختن کشور از طریق [گروه‌های] قومی و مذهبی و ورود شرکت‌های عظیم -که بعضی‌هاشان مشغول بازسازی شهرهای منهدم شده از بمباران‌های [جنگنده‌های] آمریکایی و متحدان اروپایی‌اش شدند و بقیه نیز به دنبال پول…

بیشتر بخوانید »

ابرناسیونالیسم، اقتدارگرایی و پوپولیسم: عبرت‌های ترکیه‌ی اردوغان

چکیده‌ای از گفتگوی لورا لینچ با الیف شفق • برگردان: مهتاب خانی • الیف شفق[۱] ترکیه را کشوری دچار «عدم‌ثبات» و «نوسان‌پذیری» شدید می‌بیند؛ کشوری که گرفتار کشاکشی شدید میان پلورالیسم و پارانویای ابرناسیونالیستی شده است. شفق مشهورترین و پرمخاطب‌ترین رمان‌نویس ترک است و در کنار حمایت از حقوق دگرباشان جنسی، به عنوان یک صاحب‌نظر حیطه‌ی علوم سیاسی نیز شناخته می‌شود. او در این گفتگو با لورا لینچ، علاوه بر تحلیل خود از شرایط کنونی ترکیه، دو سال پس از کودتای نافرجامی که علیه دولت رجب طیب اردوغان رخ داد، به موارد دیگری نیز پرداخته که ما در این برگردان به طرح کلیاتی از آن‌ها بسنده می‌کنیم. چنان که می‌دانیم آن کودتا که با هدف به زیر آوردن اردوغان از قدرت صورت گرفته بود، در نهایت شکست خورد و اردوغان پس از آن با سرعت و جدیت بیشتری به تحکیم قدرت خویش در ترکیه و سرکوب مخالفان خویش پرداخت؛ روندی که به اخراج بیش از یکصد هزار نفر از مشاغل دولتی و عمومی و به حبس افکندن صدها فعال مدنی، دانشگاهی و رسانه‌ای انجامیده است.

بیشتر بخوانید »

آمریکای ترامپ، وال‌استریت و بیگاری‌‌کشی بر مبنای بدهی

برگردان: شقایق یوسفی‌مقدم • در سال گذشته، ما همگی گونه‌ای شدید از سرگیجه‌ی سیاسی را تجربه کرده‌ایم. بخشی از ماجرا البته به‌خاطر این واقعیت است که ترامپ به ریاست جمهوری رسیده، دائماً خشمی عمومی را درباره‌ی خود برمی‌انگیزد و در حالی که ما به بحث درباره‌ی یکی از داستان‌های تحریک عمومی از سوی او مشغول هستیم، او با اجرای نمایش دیگری از برانگیختن خشم همگانی، از ما و ماجرای قبل، پیشی می‌گیرد. وقتی که دائماً در حرکت هستیم، بازاندیشی در این‌باب ‌که کجا ایستاده‌ایم و کجا بوده‌ایم، کار دشواری است. در چنین شرایطی، به تصویر بزرگ‌تر و ابعاد کلان‌تر ماجرا دقت کردن، کاری تجملی است که به نظر هیچ‌کس قادر به تحمل هزینه‌های آن نخواهد بود. البته این وضعیت، پیامدهای جدی به همراه خواهد داشت. ذهنیات ما در حال دگرگون‌شدن هستند؛ مثلاً درخصوص شیوه‌‌ی پردازش اخبار و اطلاعات و ایده‌هایمان درباره‌ی چیستی مقاومت یا استبداد. اکنون در جامعه‌ای زندگی می‌کنیم که تاریخ خودش را مطالعه نمی‌کند- تاریخ ساده و بی‌پیرایه‌اش را- و اغلب حوادث جاری در خلائی تحلیل شده است که تقریباً هرگز شامل زمینه یا تاریخی نبوده؛ زمینه‌ای که برای فهم این‌که چه چیزی نو و چه چیزی کهنه است و چگونه به جایی که هم‌اکنون…

بیشتر بخوانید »

ترامپیسم، نولیبرالیسم و فمینیسم شرکتی

سم میلر[۱]  • برگردان شمیم شرافت •   ترامپیسم و فمینیسم شرکتی را می‌توان دو روی یک سکه دانست.   بر همه‌ی ما آشکار است که دانلد ترامپ زن‌ستیز است. با این‌همه این پایان ماجرا نیست. ترامپ به شیوه‌ای حساب شده از زنان برای تبلیغ امپراطوری تجاری و تصویر سیاسی‌اش بهره می‌گیرد. این کار بخشی از فرآیندی گسترده‌تر است که در آن سرمایه‌داران از «مضمون»[۲] زنانگی به عنوان ملاطی ایدئولوژیک بهره می‌برند: زنان فعال در عرصه‌های تجارت و سیاست برای بالا کشیدن خویش باید با حفظ ظاهر لطیف و سرشار از عطوفت‌شان، از درون سخت، سنگدل و بی‌رحم باشند. شیوه‌ی ارتباط دانلد ترامپ با زنان در کار و زندگی شخصی‌اش نمونه‌ای کوچک از روندهایی فراگیرتر است. ایوانکا، دختر ترامپ، و هیلاری کلینتون، رقیب سیاسی ترامپ (و دوست پیشینش)، نیز هر دو نماینده‌ی گونه‌ای یکسان از فمینیسم شرکتی هستند.

بیشتر بخوانید »

شکستن سکوت رسانه‌های شرکتی و سخن گفتن از فقر و نابرابری

برگردان: کسرا نوراللهی • مهدی حسن در نخستین برنامه از پادکست جدید خود با نام «دیکانستراکتد»[۱] به سراغ برنی سندرز رفته است تا با او درباره‌ی موضوعاتی چون فقر، نابرابری، عدم‌بی‌طرفی رسانه‌ای و انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۲۰ در آمریکا سخن بگوید. سندرز در حالی در این گفتگو حاضر شد که به تازگی از گفتگوی زنده‌ی فیسبوکی در کنار الیزابت وارن و مایکل‌ مور فارغ شده بود. او در این گفتگو با سندرز به تبادل‌نظر درباره‌ی چالش‌های پیش‌روی حزب دموکرات، چگونگی ارتباط برقرار کردن جریان چپ با پایگاه رأی ترامپ و این‌که آیا اقدام ترامپ در اخراج مولر می‌تواند زمینه‌ای برای استیضاح[۲]  و عزل او از مقام ریاست‌جمهوری باشد پرداخته است. سندرز این گفتگوی جالب را با هشداری به دموکرات‌ها به پایان برده است: هر آن‌کس که فکر می‌کند ترامپ قادر به پیروزی مجدد در انتخابات آتی نخواهد بود، صرفاً در حال روی برگرداندن از واقعیت موجود است. ترامپ پتانسیل پیروزی را دارد و البته این به آن معنا نیست که برخورداری از چنین پتانسیلی پیروزی او را تضمین خواهد کرد. از نظر سندرز دموکرات‌ها از شانس بالایی برای متوقف کردن ترامپ و غلبه بر او در انتخابات بعدی ریاست‌جمهوری برخوردار هستند. با این‌حال اشتباهی مهلک خواهد بود که…

بیشتر بخوانید »

نگاهی به درسگفتارهای زیست‌سیاست میشل فوکو

ننسی فریزر • ژانویه‌ی ۲۰۱۶ • دانشگاه کلمبیا • فریزر در سخنرانی خود با اشاره به این‌که مجموعه درسگفتارهای زیست سیاست کتابی است بسیار غنی و چالش‌برانگیز که خواندن آن هیچ ساده نیست، ترجیح خود را بر آن قرار می‌دهد که زیست‌سیاست را نقدی بر «قدرت»، نقدی بر «اقتصاد سیاسی» و نقدی بر «قدرت اقتصاد سیاسی» قلمداد کند. آن‌چه بیش از همه علاقه‌ی او را برمی‌انگیزد تضادی است که فوکو میان «اردولیبرالیسم» و «آنارکولیبرالیسم» برقرار می‌کند؛ او این تضاد میان «نظم» (Order) و «بی‌نظمی» (Anarchy) در دو الگوی آلمانی و آمریکایی را بسیار مهم و شایان تأمل می‌داند و مدعی است که نوع آلمانی واجد پیچیدگی‌ها و ظرافت‌هایی است که نوع آمریکایی فاقد آن‌ها و حاصل ساده‌سازی یا تک‌بعدی‌کردن آن‌ها است.

بیشتر بخوانید »

«اقتصاد اخلاقی» اعتراضات در ایران

کاوه احسانی/آرنگ کشاورزیان • برگردان: حمید قیصری •   آزرده از نابرابری و فساد، طبقات کارگر و فرودست شهرستانی به اعتراض علیه تخطی از وعده‌های انقلاب ۵۷ برخاسته‌اند.   اعتراضات اخیر در ایران به لحاظ دامنه‌ی جغرافیایی و تنوع عناوین اعتراضی شایان‌توجه بوده‌اند. این اعتراضات که آغازگر آن‌ها نارضایی از بیکاری و تورم مستمر، انباشت دستمزدها و حقوق بازنشستگی معوقه، کاهش یارانه‌های نقدی، تخریب و ویرانی زیست‌محیطی و سقوط مؤسسات مالی مسأله‌داری بود که در نهایت کلاه‌بردار از آب درآمدند، [بیش‌از آن‌که در مرکز و شهرهای بزرگ پدیدار شوند] در شهرستان‌های کوچک به وقوع پیوستند. این اعتراضات در هسته‌ی خویش فریاد اخلاقی حاشیه‌ای مطرود بودند علیه آن‌چه مرکزی «بی‌رحم»[۲] پنداشته می‌شود؛ همان مرکزی که [اعتراض به] خیانت‌های آن به آرمان عدالت اجتماعی، به نیروهای انقلابی ۵۷ جان بخشید و متحدشان کرد.

بیشتر بخوانید »

حاشیه‌‌نشینان و دولت؛ سیاست‌ پس‌کوچه‌ای در ایران

آصف بیات • برگردان: سعید انوری نژاد •   در ابتدای دهه‌ی ۷۰ شاهد سلسله‌ای‌ از اعتراضات عمومی شهری در ایران بودیم که از زمان انقلاب ۱۳۵۷ بی‌سابقه بوده است. در فاصله‌ی مرداد ۷۰ تا مرداد ۷۳، ۶ شورش مهم در شهرهای تهران، شیراز، اراک، مشهد، قزوین و تبریز رخ داد. علاوه بر اینکه به تناوب برخوردهای کوچکتری در بسیاری از مراکز دیگر شهرها نیز به وقوع پیوست. بسیاری از این اعتراضات مرتبط با حاشیه‌نشینان شهری بود که نگران تخریب محلاتشان بوده‌اند؛ اتفاقی که در تهران، شیراز، اراک، مشهد و خرم آباد رخ داد.

بیشتر بخوانید »

پوپولیسم چپ و بازپس گرفتن دموکراسی: گفتگویی با شانتال موف

برگردان: شقایق یوسفی • شانتال موف نظریه‌پرداز سیاسی بلژیکی در ۸ جولای ۲۰۱۵ در شهر بوگوتا و در کتابخانه‌ی مشهور لوئیس انجل آرانگو[۱]، درباره‌‌ی «دموکراسی و شور و احساسات» سخنرانی کرد؛ پیش از سخنرانی، پالبراس آل مارگن[۲] با او درباره‌ی معناهای معاصر پوپولیسم، دموکراسی و تجربه‌ی برخی جنبش‌های اجتماعی در اروپا، در پرتو وضعیت آمریکای لاتین، مصاحبه می‌کند.

بیشتر بخوانید »

فراتر از نولیبرالیسم

پری اندرسون • برگردان: نوح منوری •   پری اندرسون در تکمیل مباحث پیشین خویش، [در این قطعه] به ما می‌گوید که چرا  اگر مخالفان [و دشمنان] نولیبرالیسم عزم خود را جزم کنند، سلطه‌ی نولیبرالیسم امری مقدر [و گریز‌ناپذیر] نیست.

بیشتر بخوانید »

در حالی که آمریکا در آتش جنگ در یمن می‌دمد، مجلس نمایندگان مشارکت آمریکا در این جنگ را غیرمجاز می‌خواند.

گفتگوی شارمینی پریز با مارک ویسبرات درباره‌ی فاجعه‌ی انسانی در حال وقوع در یمن و مشارکت آمریکا در آن • برگردان: مهتاب خانی • حمایت قاطع از مصوبه‌ی غیرالزام‌آوری که با ۳۶۶ رأی در مقابل ۳۰ رأی به تصویب رسید، حاکی از آن است که مخالفت نسبت به جنگی که عربستان سعودی در یمن به راه‌انداخته در حال افزایش است، با این‌حال، چنان‌که مارک ویسبرات[۱] توضیح می‌دهد، فشار بیشتری لازم است تا مشارکت آمریکا را در این جنگ متوقف کند.

بیشتر بخوانید »

کن لوچ درباره‌ی مسئله‌ی فلسطین: از بحث منحرف نشوید، فقط حقیقت را بگویید.

گفت‌و‌گوی فرانک برت با کن لوچ • برگردان: کسرا نوراللهی • در پی اتهامات اخیری که از سوی جاناتان فریدلند در گاردین و هوارد یاکوبسن در نیویورک‌تایمز علیه کن لوچ مطرح شد و خودداری آن نشریات از اختصاص فضا و فرصتی به لوچ برای ارائه‌ی پاسخ مکفی به آن اتهامات، لوچ به گفت‌و‌گو با فرانک برت از مؤسسه‌ی ترنسنشنال[۱] نشست تا به صحبت درباره‌ی فلسطین و حملات مستمر  علیه هر کسی بپردازد که به دفاع از عدالت اجتماعی برمی‌خیزد.

بیشتر بخوانید »

زمانی که سیل‌ها جاری می‌شوند؛ قربانیان گرمایش زمین چه کسانی هستند؟

ناگراج آدوی • برگردان: حامد سلمانی • سیل فاجعه‌آمیز هند نشان داد، کسانی که کمترین مسئولیت را در گرمایش زمین دارند، بزرگ‌ترین قربانیان آن خواهند بود. در روزهای انتهایی آگوست بارش‌های سنگینی در بمبئی، شهر مهم سواحل غربی هند، بارید. تنها در روز ۲۹ آگوست، در کمتر از بیست و چهار ساعت، ۳۶۸ میلی‌متر باران بارید. چهارده نفر جان باختند و ده‌ها هزار نفر در محل‌های‌ کار و مدارس گیر افتادند. دو روز بعد یک ساختمان مسکونی قدیمی در جنوب بمبئی که به وسیله‌ی بارش‌های قدرتمند داغان شده بود، به طور کامل فرو ریخت و سی و چهار نفر را به کام مرگ کشاند.

بیشتر بخوانید »