ذی‌نفعان

  • خرداد- ۱۳۹۷ -
    ۱۶ خرداد
    چندرسانه‌ای

    درسگفتار «ظهور رویکرد ذی‌نفعانه به حوزه‌ی کسب‌و‌کار» از ادوارد فریمن

    نقد الگوی نولیبرالی بنگاه‌داری و مخالفت با «بی‌رحمی»های «طبیعی» سرمایه داری را  لزوماً نباید در میان جریان‌های فکری موسوم به چپ پیدا کرد. ادوارد فریمن (زاده‌ی ۱۹۵۱) استاد مدرسه‌ی بازرگانی داردن در دانشگاه ویرجینیا، از جمله متفکرانی است که با توسعه‌ی رویکرد «مدیریت ذی‌نفعان» در دهه‌های اخیر، نقدهای جانانه‌ای را نثار خوانش کسانی چون میلتون فریدمن از سرمایه‌داری و نسبت میان بنگاه‌ها و ذی‌نفعان آن‌ها کرده است. حاملان اصلی «منفعت» در الگوی لیبرالی محض همان کسانی هستند که بیش از همه باید در پی سود رسانیدن به آن‌ها بود: «سهامداران». با این‌همه می‌دانیم که سهامداران تنها دارندگان «سهم» در عملکردهای بنگاه‌های تجاری نیستند. علاوه بر سهامداران، و البته با نقشی به مراتب پررنگ‌تر از سهامدارانی که اغلب به تعبیر ریچارد ولف کاری جز دریافت پاکت‌های حاوی سودهای هنگفت خویش نمی‌کنند، کارکنان و کارگرانی هم وجود دارند که «سهم»‌شان از سود و زیان شرکت‌هایشان به قدر همان حداقل‌هایی است که طی توافقی نانوشته هیچ‌گاه نباید افزایش چشم‌گیری داشته باشند. اصرار کسانی چون ولف بر توجه روزافزون به مقوله‌ی «دموکراسی در محیط کار» حاکی از آن است که علی‌رغم ظواهر جذاب و «کارآفرینانه»ی بنگاه‌های امروزین، «سهم»های محقرانه و نابرابر کارکنان و کارگران در این بنگاه‌ها، عملاً اتمسفری آکنده از نابرابری‌های کاهش‌ناپذیر را…

    بیشتر بخوانید »